تبليغاتX
قافیه های تاریک
شب نوشته های من
 

قطره های دريا:

                   انعکاس سياه شب تارم هستند!

پرتوهای خورشيد:

                   نيزه های غم و اندوه زمانم هستند!

لحظه های ديروز:

                   تجربه تلخ سرافکندگی و حماقت دارند!

لحظه های فردا:

                   ازدحام صف انتقام است که در پی دارند!

لحظه های امروز:

                   ترس از تک تک لحظه های فردا دارند!

     و چه صبری بايد...

                          که از این لحظه و آن لحظه ننالی يک آن!

     و چه دردی بايد...

                           که سپاری لحظه های اين و آنتْ ويران!

     و چه اشکی بايد...

                            که فرو ريزی و باشی و مبادا که بلرزد ايمان!

              

            کاش يک لحظه با ارزش از اين ساعت پوچ٬

                                                    خبر مرگ مرا بشارت می داد!!!

                                                                                        ای کاش...       

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/01/17ساعت 1:18  توسط علی صبوری  | 



Checking Page Ranking