|
شب نوشته های من
|
قطره های دريا:
انعکاس سياه شب تارم هستند!
پرتوهای خورشيد:
نيزه های غم و اندوه زمانم هستند!
لحظه های ديروز:
تجربه تلخ سرافکندگی و حماقت دارند!
لحظه های فردا:
ازدحام صف انتقام است که در پی دارند!
لحظه های امروز:
ترس از تک تک لحظه های فردا دارند!
و چه صبری بايد...
که از این لحظه و آن لحظه ننالی يک آن!
و چه دردی بايد...
که سپاری لحظه های اين و آنتْ ويران!
و چه اشکی بايد...
که فرو ريزی و باشی و مبادا که بلرزد ايمان!
کاش يک لحظه با ارزش از اين ساعت پوچ٬
خبر مرگ مرا بشارت می داد!!!
ای کاش...